De liefdesbrief

De liefdesbrief

“Wat heb je daar?” vroeg Nick.
“Niets”, antwoordde Sarah haar broer. Ze voelde haar handen stilletjes aan in zweetmodus gaan. Een zweetdruppel springt van haar hoofd, en trekt een spurt over haar gitaarsnaren naar beneden, om uit te doven op haar okergele broek. Zweetvlek. “Hoe is het toch in hemelsnaam mogelijk”, vroeg ze zich af.

Ze was nog geen twee maanden samen met haar nieuwe vriend Kevin. Weg van de status single-for-life. Een eeuwigheid had ze gewacht op een antwoord. Liefst had ze er zelfs face-to-face één gehad, in hoeverre dat kon natuurlijk. Maar vandaag werd plots haar ongekende liefde beantwoord, via een brief, een brief van de Belgische post. Enfin, Duitse post.
Een brief van Hans, Hans Zimmer. Een jongen die ze ontmoet had tijdens haar Erasmus-periode. Elke dag liepen ze samen naar de faculteit. Hans was Deutsch, ein Ausländer in België, maar Sarah was dat ook, afkomstig van Nederland, Groningen.

In de maanden dat ze samen doorbrachten op dat kot, had ze zich meermaals in zijn ogen verloren gevoeld. Ze was echt knettergek van Hans geweest, maar Sarah was te koppig om de eerste stap te zetten. Ze vond dat de man de eerste stap hoorde te zetten. Hans was daar minder goed in. Hans was iemand met een afwachtende houding, graag in zichzelf gekeerd, hij zag soms de signalen niet op het gebied van liefde. Eigenlijk zag hij helemaal niks, want, tja hij was blind. Zo simpel was het dus niet voor Hans om signalen op te merken. De vraag is alleen lag het aan de handicap (lees: zijn ogen) of lag het aan zijn karakter.

“Liefste Sarah,”, was Hans zijn brief begonnen. En Sarah werd na het lezen van enkele paragrafen plots gegrepen door zijn woorden. “Ik mag dan misschien niets zien, de liefde die je voor mij voelt, voelde ik ook voor jou, die voel ik nog steeds.” Hans beantwoordde in die liefdesbrief de liefde van Sarah en had opgemerkt dat Sarah verliefd op hem was geworden tijdens die Erasmus-periode. De taal van de liefde is universeel. Ze hadden samen vele dagen versleten in Antwerpen, maar nooit was die liefde beantwoord geweest door Hans, tot nu. Toch zeker uitgesproken en in zo veel woorden. Hans vroeg in zijn brief als alles goed met haar ging en als ze hem eventueel kon beantwoorden door een brief terug te sturen.

De liefdesbrief – Johannes Vermeer